Fluohesje

Ik ben graag gezien!

Verkeersbericht!!!

Winterperiode

“Twee kinderen (12 jaar) werden aangereden, omdat de automobilist de kinderen niet zag”

“Een automobiliste heeft hard op haar remmen moeten duwen, omdat ze een kind (9 jaar) in het donker niet zag die de straat aan het oversteken was”

“Een kleuter (5 jaar) stapt uit de wagen in het donker en een vrachtwagen moest een uitwijkmanoeuvre doen”

“X (15 jaar) werd niet tijdig opgemerkt door de vrachtwagenchauffeur. Een fluojasje had hem misschien wel kunnen redden”, zeiden zijn ouders.

In al deze situaties was de baan slecht verlicht, was het donker of heel slecht weer, en hadden de kinderen geen fluohesje/fluocover aan. En ja, kinderen die te voet of met de fiets zijn, zijn nog altijd de zwakke weggebruikers. In dit laatste berichtje weigerde de jongen een fluohesje te dragen.

Maar daarmee is nog niet alles gezegd.

Er is ooit eens een wetsvoorstel ingediend om het verplicht dragen van fluohesjes onder de 18 jaar in te voeren. Met de koude en donkere wintermaanden voor de boeg is er nog geen resultaat geboekt. Moeten we daar wel op wachten? Het is veel veiliger om het nu al te dragen, dan het ons wordt opgelegd.

Kort nog eens op een rijtje waarom het dragen van een fluorescerend fluohesje zo veilig is:

1.       Het valt effectief op bij iedereen, hoe groot of klein de kinderen ook mogen zijn

2.       Je kind draagt zelf bij tot verkeersveiligheid

3.       Brommers, auto’s, bestelwagens, bussen en vrachtwagens worden er op attent gemaakt

4.       Bij een (te) hoge snelheid kunnen de voertuigen veel sneller reageren op een fluorescerend bewegende/stilstaande voetganger of fietser

5.       Niet alleen bij ’s nachts/donker/schemering, maar ook bij heel slecht weer waar de zichtbaarheid beperkt is

6.       Laat je kinderen eens zelf vertellen waarom het dragen van een fluohesje zo veilig is

Uit het krantenartikel van vorig jaar citeer ik het volgende:

“Maak voldoende tijd vrij om kinderen wegwijs te maken in het verkeer. Mochten jullie er het nut niet van inzien, probeer je dan eens voor te stellen hoe het moet voelen als je kind dood is. Wij moeten X nu al bijna zes maanden missen en kunnen zeggen dat het gemis niet wegebt. Zijn plaats blijft leeg. We moeten er met z'n allen alles aan doen om dergelijke ongevallen te vermijden”

Ik, als (verkeers)ouder,  vraag om toch extra aandacht te besteden op het dragen van een fluohesje en/of fluocover. Kinderen kunnen vergeetachtig zijn, maar ouders ook. Een keer vergeten is niet erg, maar vijf dagen in de week niet aanhebben is helemaal iets anders. Maak je kind en ook jezelf als ouder bewust dat de veiligheid van je kind voorrang heeft, ook als ze met de auto naar school worden gevoerd!!

5 jaar Verkeersouders in actie

Enkele vijftigtal verkeersouders hebben de kans gekregen om naar Brussel te gaan voor de boekvoorstelling "5 jaar verkeersouders in actie". Dit initiatief gaat uiteraard uit van het VSV (Vlaamse Stichting Verkeerskunde). Het initiatief Verkeersouders bestaat reeds 5 jaar. Deze voordracht ging over hoe het allemaal begon, wat de doelstellingen zijn, en vooral hoe wij als verkeersouders een belangrijke bijdrage kunnen bieden in verkeerseducatie en wat wij reeds hebben gerealiseerd.

De voorstelling vond plaats in het Stripmuseum in Brussel. Een paar sprekers kwamen aan  bod, en natuurlijk enkele verkeersouders die genomineerd en in de prijzen vielen voor hun opmerkelijke initiatieven.  We leren van elkaar, dat is zeker. Luisteren naar projecten van anderen en zelf ook eens proberen is een must. Waarom niet? Zoals we herhaaldelijk zeggen als verkeersouders: 'we hoeven het warm water niet meer uit te vinden', maar als we vernieuwend kunnen zijn of iets op een totaal andere veilige opvallende manier kunnen doen, dan draagt dat in ieder geval een steentje bij in onze filosofie van verkeersveiligheid. De prijzen vielen in vijf categorieën: poolen, praktijkles verkeer, zichtbaarheid en fietshelm, sensibilisatie parkeerdruk en campagnes.

Toch wil ik nog iets belangrijks benadrukken. We zijn natuurlijk blij dat er verkeerswerkgroepen bestaan. Maar niet in elke school is er de gewenste respons van de ouders. We hoeven niet met teveel te zijn. Als er enkele zijn die zich geëngageerd voelen, dan kunnen die kleine groep van verkeersbewuste ouders een veel grotere groep van mensen mobiliseren voor tijdelijke acties. Dat maakt de inspanning veel lichter, organisatie verloopt vlotter, en er ontstaat een besef dat verkeersveiligheid voor onze kinderen echt belangrijk is. De school hoeft het niet volledig op zich te nemen, ook wij als ouders  niet. Een samenwerking is de beste oplossing. En niet te vergeten de kinderen zelf. Zij zijn van onschatbare waarde als het op veilig verkeer aankomt. Ze zien de gevaren en knelpunten beter door hun ogen, dan van een volwassene. Wees maar zeker!

En de kindjes die mee waren, ook daar werd voor gezorgd. Ze werden in groepjes verdeeld voor de workshops. Ze deden allerlei opdrachtjes met betrekking tot het stripmuseum. Ze hebben zich in ieder geval goed geamuseerd. Daarna was er een receptie voor klein en groot.

Verkeersouders in 't kort:

* 2004: gluren bij de buren (Nederland)

* 2006: startschot 'Verkeersouders' + lancering video: "kinderen hebben eigen spelregels"

* 12/06/2006: 1ste dag van de Verkeersouders

* 20/09/2006:  prijs uitgereikt door  Fondation NORAUTO

* 2007: lancering sensibilisatiefiche

* 03/2007: ontmoetingsavonden

* 06/2007: website

* 2008: projectcoördinator Inneke Goyvaerts

* 06/2009: 4de dag van de Verkeersouders (Hidrodoe)

* 04/2010: 5de dag van de Verkeersouders en 20 jaar VSV (KIDSconcert Antwerpen)

* 10/2010: vormingen verkeer op school, uitbreiding ideeëndatabank op website

* Eind 2010: ongeveer 2200 Verkeersouders

* 2011: lancering boek '5 jaar Verkeersouders in actie'

Website Verkeersouders: Verkeersouders

Rijden met een ingeplante defibrillator

Voorwaarden voor patiënten met ingeplante automatische defibrillator zijn versoepeld:

Vanaf 8 maart 2011 zijn de medische voorwaarden voor patiënten met ingeplante automatische defibrillator versoepeld. In principe zijn patiënten met zo'n ingeplante automatische defibrillator niet rijgeschikt.

Vroeger kon een cardioloog deze patiënten toch rijgeschikt verklaren na een periode van minstens zes maanden na de inplanting. Dit gebeurde op basis van een verslag afgegeven door de cardioloog van het geneeskundig centrum dat de ingreep uitvoerde. Tijdens deze zes maanden mocht er geen stroomstoot geweest zijn die het hartritme kon aantasten.

De nieuwe voorwaarden zijn iets versoepeld.

De kandidaat die geen hartstilstand heeft gehad en bij wie om louter preventieve redenen een defibrillator ingeplant werd, kan rijgeschikt bevonden worden één maand na de datum van inplanting. De kandidaat kan rijgeschikt worden bevonden door de cardioloog van het geneeskundig centrum dat instaat voor de opvolging van de goede werking van de defibrillator en de behandeling van de kandidaat.

De kandidaat die een hartstilstand heeft gehad en bij wie een defibrillator ingeplant werd, kan na een periode van minstens drie maanden, te rekenen vanaf de datum van inplanting, rijgeschikt worden bevonden.

Als alleen de defibrillator vervangen wordt, kan de kandidaat onmiddellijk rijgeschikt worden verklaard. Bij het vervangen van de elektrode kan de kandidaat rijgeschikt worden verklaard één maand na de inplanting ervan. De cardioloog levert het rijgeschiktheidsattest af.

De kandidaat van wie de defibrillator een stroomstoot heeft gegeven die een invloed heeft gehad op het hartritme, is in principe niet rijgeschikt.

Nu kan de kandidaat na een periode van minstens drie maanden, te rekenen vanaf de datum van de laatste stroomstoot, rijgeschikt worden bevonden door de cardioloog.

Geldigheidsduur van het rijgeschiktheidsattest:

Deze bedraagt maximaal drie jaar (vroeger twee jaar).

De voorwaarden voor het afleveren ervan en voor het verlengen van de geldigheidsduur zijn :

a) onder regelmatig geneeskundig toezicht staan;

b) voldoende inzicht hebben in de aandoening;

c) blijk geven van een strikte therapietrouw;

d) en het voorgeschreven behandelingsplan nauwgezet volgen.

Bron: KB van 2 maart 2011 tot wijziging van het koninklijk besluit van 23 maart 1998 betreffende het rijbewijs (BS 08/03/2011)

Bron: Wegcode.be

Nadenken over verkeer

Vandaag heb ik eens een dag meegeholpen met de juf. Ik vond het leuk, en heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om over het verkeer te babbelen met enkele kleuters. Wat mij vooral interesseerde is hoe hun denk- of fantasiewereld is over het dagelijks verkeer.  De juf heeft enkele uitgekozen, die bereid waren om iets te zeggen. De Zeeduivels, 5 jaar oud. De zinnen zijn letterlijk hoe ze het gezegd hebben. Het zijn hele grappige anekdotes!

Wat is een kruispunt?

Hannah: (geen antwoord)

Dieuwke: een kruispunt is rond.

Zeno: als daar een punt op staat en een kruis.

Nynke: moeten ze daar rond rijden?


Wat is een rond punt?

Hannah: iets dat helemaal in het rond staat.

Dieuwke: waar dat je moet afslaan.

Zeno: als er een puntje op staat. De machinist moet dan daar stoppen aan het rond punt.

Nynke: ze moeten daar rond rijden, en moeten ze de weg zoeken naar welke kant ze naar toe moeten.


Wat is nu veiliger: een kruispunt of een rond punt?

Hannah: een rond punt, omdat de auto's kunnen kiezen welke kant ze mogen rijden.

Dieuwke: een kruispunt, omdat de auto's eerst moeten stoppen en daarna terug moeten rijden als het groen is.

Zeno: een kruispunt - Waarom?

Nynke: een rond punt, omdat dat niet zo gevaarlijk is voor de auto's, omdat er daar bordjes met pijltjes op staan.


Een verkeerslicht heeft 3 lichten: wat betekent een oranje licht?

Hannah: dat je bijna moet stoppen.

Dieuwke: het is veilig om eerst te kijken naar links en dan naar rechts.

Zeno: dan moet je altijd stoppen als de auto's van daar komen.

Nynke: om de auto's te laten waarschuwen of het rood of groen wordt.


Waarom moet je een gordel aandoen in de auto?

Hannah: omdat je anders kan botsen, en dan ben je dood of gewond.

Dieuwke: omdat je niet zou botsen, omdat er niets zou kapot zijn.

Zeno: omdat je anders een boete kan krijgen, en al je geld gaat dan naar de politie.

Nynke: als ze zouden remmen, dat je dan niet naar voren vliegt en door het raam.

Wat als je een brandstofspoor ziet?

Toevallig hoorde ik op een dag op school, door een andere ouder, dat er op de weg naast de school een olie- of brandstofspoor te bespeuren was. Als verkeersouder vond ik dat  natuurlijk belangrijk, en ik ben snel gaan kijken. Ik zag dat het spoor wel enorm lang was. De strook op de baan was regenboogachtig gekleurd. Dus, zeker een brandstoflek. En nu?

Ik belde  naar de 101-centrale. Ze stelde de nodige vragen, en ze gingen de brandweer sturen om de gevaarlijke vuiligheid op te kuisen. Na minder dan een halfuur waren ze al bezig om de totale lengte (zeker meer dan een km) op te kuisen.

Wat vond ik nu zo belangrijk: dat er een bezorgde ouder was, dat ik maar een simpel telefoontje deed,  de brandweer snel ter plaatse was, en vooral dat er geen fietsers of auto's zouden kunnen slippen.

Rondpunt

Wie of wat is Rondpunt?

Rondpunt is een gloednieuwe website gericht naar een goede opvang van alle verkeersslachtoffers in Vlaanderen. In het bijzonder krijgen kinderen en jongeren hier speciale aandacht. Vaak sta je wel alleen met je gevoelens, omdat je ze moeilijk kan delen. Soms ben je zelf een getuige van een verkeersongeval. Hoe ga je daarmee om?

Niet alleen het emotioneel aspect komt aan bod. Het administratieve gedeelte dat achteraf nogal wat letterlijk kopzorgen met zich meebrengt wordt hier besproken. Ze slorpen heel veel energie op die je liever kan missen.

Zelf ben ik ook aangereden geweest met de fiets door een auto (een drietal jaren geleden). Er waren toevallig een paar zaken die in mijn voordeel speelden: ik had het zien aankomen, zag geen andere tegenligger, en kon via een speciale koproltechniek mij over de weg rollen (gewoon omdat ik er op dat moment aan dacht en de tijd had om snel te reageren). Geluk? Zeker en vast. Toch met de spoeddienst weggevoerd. Ik ben blijven liggen en mijn gsm gegeven om naar de 112 te bellen. Na een halve dag mocht ik terug naar huis, en een week ziekteverlof. Belangrijk detail: ik had mijn fietshelm op!

Hoe bewust je soms ook mag zijn van bepaalde gebeurtenissen (of trauma's), ze gaan als een flits voorbij. Gevoelens van ergernis of boosheid had ik niet t.o.v. bestuurder. Het deed soms wel raar, want ik had meer medelijden met hem, dan met mezelf. Waarschijnlijk omdat ik snel heb kunnen reageren en de lichamelijke schade heel miniem was. Maar dat wil niet zeggen dat je er mentaal erover heen bent en dit kan verschillen van persoon tot persoon. En de administratie? De verzekering van de tegenpartij deed moeilijk, bovendien was het nog een werkongeval, en de ene verzekeringsinstantie schoof het door naar de andere. Als gewone burger snap je niet hoe je het allemaal moet doen, en het heeft maanden geduurd om de kosten van mijn fietshelm, fiets, spoedopname, enz... terug te krijgen. En dit was nog een 'simpel' verkeersongeval zonder zwaargewonden.

Wat doet Rondpunt?

Rondpunt informeert en ondersteunt verkeersslachtoffers, hun omgeving en de nabestaanden van overleden slachtoffers.

Rondpunt biedt advies aan professionals en stimuleert samenwerking tussen professionele sectoren.

Rondpunt sensibiliseert en vraagt aandacht voor de vele gevolgen van een verkeersongeval. Zodat mensen zich beter bewust zijn van de invloed van een ongeval op iemands leven.

Website: www.rondpunt.be

Verkeersnieuwjaarsbrief

Liefste mama, papa, liefste juf, meester


handen blijven aan het stuur
anders bots ik tegen de muur


ik stap hand in hand
aan de huizenkant


donker en overdag met fluovest
ik zie eruit op mijn best


een jaar zonder verkeersgevaar
dit is mijn bijzonder gebaar!

(Torromolinos)